(متاسفانه عادت بدی در بین ما ایرانی‌ها مرسومه، اینکه تا خطری برای خود ما پیش نیاد اونو جدی نمی‌گیریم. الان هم خیلی‌ها آنفولانزای خوکی را چندان جدی نگرفته‌اند؛ از جمله خود من. در دوروز گذشته متاسفانه دوتن از کسانی که تقریبا به نوعی با ایشان آشنایی داشتیم براثر این بیماری درگذشتند که باعث شد کمی دراین‌باره بیشتر دقت کنم.)

با اینکه بیماری آنفولانزا نوع A خوکی چندان کشنده نیست اما توجه نکردن به توصیه‌ها ممکن است سرانجامی بجز مرگ نداشته باشد. در دوروز اخیر فقط در شهر شهرکرد چندین تن جان باخته‌اند! پس باید در مورد این بیماری همه‌گیر شناخت کسب کرده و از آن پیشگیری یا آن را درمان کنیم.

علائم بیماری

این بیماری تقریبا شباهت زیادی به بقیه آنفولانزاها داشته و با تب، سردرد و کوفتگی بدن، سرفه، گلو درد و لرز همراه است اما بیشتر مبتلایان به ین ویروس اسهال و تهوع را هم داشته‌اند.

تذکر: اگر تب ناگهانی، دردهای عضلانی و سرفه داشتید بهتر است سریعا به پزشک مراجعه کنید.

چطور پیشگیری کنیم؟

انتقال ویروس به سادگی انجام می‌شود؛ عطسه و سرفه حتی از یک و نیم متری، تماس با اشیاء آلوده (مانند دستگیره در، تلفن، موس و کیبرد و…) از راه‌های انتقال می‌باشد اما می‌توان با شستن متناوب دست‌ها با آب و صابون مخصوصا بعد از حضور در مکان‌های عمومی میزان انتقال را کاهش داد.

درمان

در بسیاری از مقالات دیده شده که از کنترل ساده بیماری نوشته‌اند اما با شناختی که از یکی از جانباختگان داشتم، نباید بیماری را ساده گرفت و بهتر است به پزشک مراجعه نموده و آزمایش تشخیص بیماری را انجام دهید و مراحل درمان را طبق دستور پزشک دنبال کنید.

این بیماری اگر بصورت کنترل شده باشد چندان نگران کننده نیست و به راحتی درمان می‌شود و میزان مرگ‌ومیر ناشی از این بیماری کمتر از یک درصد است اما چهار گروه افراد مسن 64 سال وبالاتری، کودکان زیر 5 سال،خانم‌های حامله و افراد با بیماری‌های مزمن و بلند مدت (مثل آسم، دیابت، برونشیت مزمن،بیماری‌های قلبی و ریوی و کسانی که بنابه دلایلی جراحی‌های وسیع، شیمی درمانی مکانیزم دفاعی بدن اونها ضعیف شده) بیشتر در معرض خطر هستند.